به گزارش هفت گرد، نمایش «کوروش» به کارگردانی پری صابری، این روزها در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر، روایتی حماسی و متفاوت از زندگی و اندیشه‌های بنیان‌گذار سلسله هخامنشی را پیش روی مخاطبان قرار داده است. صابری که پیش‌تر با بازخوانی متون کهن و اسطوره‌ای ایران‌زمین شناخته شده، این بار به سراغ چهره‌ای رفته است که نامش با هویت تاریخی و عدالت‌خواهی ایران گره خورده است.
این نمایش فراتر از یک مستند تاریخی، تلاشی است برای پیوند دادن شکوه گذشته با دغدغه‌های معاصر. صحنه‌پردازی مینیمال و نمادین کار، در کنار موسیقی تلفیقی که رنگ‌وبوی فرهنگ اصیل ایرانی را به همراه دارد، فضای ذهنی تماشاگر را به دوران طلایی هخامنشیان می‌برد. روایت صابری از کوروش، نه صرفاً یک پادشاه جنگجو، که مردی است که صلح، مدارا و احترام به آیین‌های گوناگون را سرلوحه حکومت خود قرار داده بود.
بازیگران در این اثر با تکیه بر دیالوگ‌های آهنگین و حرکات فرم، سعی در القای مفاهیم عمیق انسانی دارند. آنچه در «کوروش» بیش از هر چیز خودنمایی می‌کند، تأکید بر استوانه حقوق بشر کوروش است؛ سندی که نمادِ منشِ انسانی اوست. پری صابری با نگاهی زنانه و لطیف به این اسطوره مقتدر، توانسته است تصویری از «مرد صلح» ترسیم کند که برای مخاطب امروز، به‌ویژه در روزگار پرآشوب کنونی، پیامی دلگرم‌کننده دارد.
نمایش اگرچه گاهی در دام کلی‌گویی‌های حماسی می‌افتد، اما در مجموع، ادای احترامی است به میراثی که برای تمام ایرانیان محترم است. «کوروش» دعوتی است به بازخوانی تاریخ؛ نه برای درجا زدن در گذشته، بلکه برای یافتن چراغی که راه آینده را روشن کند. تماشای این اثر برای علاقه‌مندان به تئاتر آیینی و ملی، تجربه‌ای است که ترکیبی از غرور ملی، تأمل فلسفی و لذت هنری را به همراه دارد؛ روایتی که نشان می‌دهد کوروش همچنان زنده است، تا زمانی که نام ایران زنده است.