روایت فرزند فریدون مشیری از پدر: شعر خوب بالاتر از شاعر بود

بهار مشیری در صدمین سالروز تولد پدرش، فریدون مشیری، از جهان‌بینی ادبی او و ارادتش به بزرگان شعر فارسی گفت.

شعر خوب؛ فراتر از نام شاعر

به گزارش هفت گرد، به نقل از ایبنا، بهار مشیری معتقد است پدرش به «شعر خوب» بیش از «شاعر خوب» بها می‌داد. او می‌گوید: «پدر با وجود دوستی نزدیک با چهره‌هایی چون فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، شهریار، هوشنگ ابتهاج، سیمین بهبهانی، کسرایی و نادرپور، همچنان معتقد بود شعر خوب احترام بیشتری دارد؛ حتی اگر آن شعر از شاعری گمنام باشد.»

عشق و علاقه‌ی فریدون مشیری به ادبیات وصف‌ناپذیر بود و او همواره در آثارش به دنبال تجلی یک روح بزرگ بود. به گفته‌ی بهار مشیری، مطالعه‌ی اشعار او هر بار دریچه‌ای تازه از مفاهیم عمیق را به روی مخاطب باز می‌کند.

ارادت به پنج سخن‌سرا

بهار مشیری در پاسخ به اینکه کدام شعر پدر را بیشتر دوست دارد، به «همراه حافظ» اشاره کرد. او تأکید کرد که پدرش ارادت ویژه‌ای به پنج شاعر بزرگ فارسی داشت:

• مولانا
• حافظ
• سعدی
• نظامی
• خیام

او در دفتر «با پنج سخن‌سرا»، عشق خود را به این بزرگان به تصویر کشیده است.

سعدی؛ معلم عشق و اخلاق

یکی از بخش‌های برجسته‌ی نگاه ادبی مشیری، ستایش سعدی است. او در شعر «همراه با آفتاب»، سعدی را «معلم عشق و اخلاق» می‌نامد. مشیری کلام سعدی را روان، شیرین، جاودانه و جریان‌ساز توصیف می‌کند که در پهنه‌ی تاریخ، همچون چشمه‌ی خورشید و باغی از گل‌های بهاری همواره زنده و پاینده است.